Kuyumcunun katılanlardan almış olduğu emanet altınları geri vermediği olayda; katılanların dava konusu altınları sanığa, ticari bir amaçla mı yoksa muhafaza edilmek üzere mi bırakıldığı şüpheden uzak biçimde belirlenip, ticari bir amaçla bırakıldığının anlaşılması halinde sanığa yüklenen eylemin hukuki uyuşmazlık kapsamında kaldığı, muhafaza edilmek üzere bırakıldığının anlaşılması halinde ise hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun oluşacağı değerlendirilmelidir.
Yargıtay 23. Ceza Dairesi
Esas No: 2015/7781
Karar No: 2016/5875
Karar Tarihi: 05.05.2016
Kuyumculuk yapan sanığın, farklı tarihlerde katılanların getirdiği altınları emanet olarak aldığı, bir süre sonra işyerini kapatarak izini kaybettirdiği ve katılanların altınlarını geri vermeyip mal edinmek suretiyle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçlarını işlediği iddia olunan somut olayda;
Sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanığın suça konu altınların bir yıl boyunca kendisinde kaldığını savunması, katılanların da altınları bozdurmak amacıyla verdiklerini belirtmeleri karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; katılanların dava konusu altınları sanığa, ticari bir amaçla mı yoksa muhafaza edilmek üzere mi bırakıldığı şüpheden uzak biçimde belirlenip, ticari bir amaçla bırakıldığının anlaşılması halinde sanığa yüklenen eylemin hukuki uyuşmazlık kapsamında kaldığı, muhafaza edilmek üzere bırakıldığının anlaşılması halinde ise hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun oluşacağı değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun buna göre takdir ve tayin edilmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.05.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
